Między 3. a 6. miesiącem życia dziecka zanika pamięć immunologiczna przekazana dziecku biernie przez matkę w okresie życia płodowego. Immunoglobuliny – białka odpornościowe – zanikają, obniża się odporność dziecka, wzrasta podatność na choroby zakaźne wieku dziecięcego. Najczęściej chorują dzieci w wieku od 6 miesięcy do 4 lat. Odporność dziecka powstaje w różny sposób.

Odporność u dzieci
Noworodek i niemowlę do 6. miesiąca życia rzadko choruje na choroby zakaźne. Wiąże się to ze wspomnianym zjawiskiem przekazywania płodowi przez ustrój matki ciął odpornościowych poprzez łożysko podczas ciąży, a po urodzeniu z pokarmem matki. Jednakże odporność ta jest krótkotrwała i zanika zwykle w pierwszym półroczu życia.

Odporność czynna powstaje po przebyciu choroby zakaźnej. W organizmie dziecka które przebywało na przykład różyczkę wytwarzają się przeciwciała odpornościowe przeciwko różyczce, jeżeli dziecko zetknie się ponownie z wirusem różyczki wytworzone uprzednio ciała odpornościowe niszczą zarazki i nie dochodzi do powtórnego zachorowania. Zazwyczaj odporność nabyta po przejściu choroby zakaźnej jest odpornością trwałą, która nierzadko powstaje na całe życie. Niemożliwe na ogół jest unikniecie zakażeń u małych dzieci, dlatego też należy wiedzieć jak mamy je przed nimi bronić.

Choroby i ich przebieg
Jednym ze skutecznych środków obrony przed chorobami zakaźnymi są szczepienia ochronne. Zwykle przebieg kliniczny chorób wieku dziecięcego (odra, świnka, różyczka, gorączka trzydniowa, ospa wietrzna) jest łagodny. Objawy są łagodne i dobrze tolerowane przez dzieci, rzadko występują powikłania. Naturalny przebieg zachorowań bywa jednak nieprzewidywalny. Ciężki przebieg chorób zakaźnych wieku dziecięcego obserwuje się u młodzieży i ludzi dorosłych. W tej grupie populacji ponad 10 krotnie zwiększa się częstotliwość powikłań. Oczywiste jest, że dla dziecka i jego zdrowia znacznie korzystniejsze jest zdobycie odporności po szczepieniu ochronnym, niż po chorobie zakaźnej.