JESIENNY ZACHWYT

Jesień widzieliśmy już wielokrotnie. Czasami nawet zapominamy się nią zachwycać i cieszyć. Dzieciom zaś ekscytacja jesienią przychodzi naturalnie. Poznają dopiero, czym jest ta kolorowa pora roku i spontanicznie podziwiają jej uroki. Obserwują mieniące się kolorami liście, skryte w zielonych łupinkach kasztany, uginające się pod ciężarem czerwonych owoców jarzębiny gałązki. Na skórze czują chłodniejszy powiew wiatru, wąchają powietrze, które zmienia zapach z letniego na jesienny. Świat przechodzi metamorfozę i jest to zjawiskowe, jak piękna sztuka uważnie, z zapartym tchem oglądana w teatrze. Ale jak można uczestniczyć w tej sztuce? Jak ją wykorzystać, by codzienne życie było milsze i ciekawsze?

SKĄD SIĘ BIORĄ KOLOROWE LIŚCIE?

Aby poruszyć dziecięcą wyobraźnię i nauczyć dziecko samodzielności w myśleniu zachęćmy je do znalezienia kilku odpowiedzi na pytanie: „Skąd się biorą kolorowe liście?”. My sami również możemy wymyślać, jak to się stało, że zielone listki mienią się jesienią tyloma kolorami. Może piją kolorowe soki, a może skapnęło na nie kilka kropli z tęczy? Kiedy już stworzymy pokaźną listę naszych szalonych pomysłów, razem z dzieckiem zastanówmy się, gdzie możemy się dowiedzieć, która z naszych odpowiedzi była bliska prawdy. Może w encyklopedii, a może w Internecie, a może dowiemy się tego od znajomego biologa lub pasjonata przyrody? W ten sposób pokażemy dziecku, że nie jest jedynie od nas zależne, że są również inne osoby, źródła wiedzy poza nami, z których może korzystać.

MUZEUM JESIENI

Gdy już za sobą mamy zabawy w tworzenie zielników i jesiennych ludków, przychodzi czas na stworzenie Muzeum Jesieni. Do tej zabawy potrzebujemy małe pudełka, które wyścielimy watą i duży arkusz kartonu, na którym ustawimy pojemniczki. Razem z dzieckiem zastanówmy się, co chcemy wystawiać w tych gablotkach. Mogą to być na przykład liście, kora drzew, kasztany, żołędzie, jarzębina. Dajmy sobie czas na skompletowanie całej kolekcji. A gdy to już się uda, wystawmy nasze jesienne skarby tak, żeby mogła je podziwiać cała rodzina. Starsze dzieci mogą podpisać swoje eksponaty (również w zabawny sposób), zrobić tytuł wystawy i zachęcający do jej odwiedzenia plakat. Dziecko będzie dumne, że przygotowało wspaniałą ekspozycję, a także nauczy się, że wielkie dzieła wymagają zaplanowania, wytrwałości i stopniowego realizowania krok po kroku.

MAMA W JESIENNYM MAKIJAŻU

Jesień bywa piękna i złota. Bywa też szarobura i męcząca. Za jej sprawą może brakować słońca, przemiana materii ulega spowolnieniu, a nastrój pogorszeniu. Chce nam się więcej odpoczywać. Gdy najdzie nas taka fala zmęczenia, nie musimy się „podnosić za sznurowadła” i na siłę szykować na spacer czy zabawiać dzieci. Połóżmy się wygodnie na łóżku, wręczmy naszym dzieciom zestaw cieni i kredek do makijażu (nie tych najlepszych i na wyjątkowe okazje) i pozwólmy by zrobiły z nas Panią Jesień. Powiedzmy, że to od nich zależy, kogo zobaczymy po przejrzeniu się w lusterku: Piękną Królową Jesieni czy też Szaroburą Panią Smutnych Dni. Cieszmy się dotykiem ciepłych paluszków i dziecięcych oddechów na naszej skórze. Mamy co najmniej kilkanaście minut pysznego, jesiennego relaksu.

PRZYJACIEL  UKRYTY  W  DRZEWIE

Dzieci uwielbiają rytuały. Dają im one poczucie bezpieczeństwa i pomagają budować ich tożsamość. Jesień to dobry czas na wprowadzenie takiego rytuału. Wspólnie znajdźmy jakieś wyjątkowe drzewo, które będziemy mogli w miarę regularnie odwiedzać. Pozwólmy dziecku się z nim zaprzyjaźnić. Opowiedzmy mu  jak najwięcej o tym gatunku drzewa (możemy się oczywiście posiłkować wiedzą zawartą w encyklopedii). Pokażmy, jak można się do niego przytulać na przywitanie i na pożegnanie. Zaproponujmy dziecku, by je głaskało i uważnie oglądało jak się zmienia. Możemy zachęcić córeczkę lub synka, aby nadało jakieś imię swojemu liściastemu przyjacielowi.

JESIENNA OPOWIEŚĆ

A na zakończenie jesiennych dni pozwólmy, by doświadczenia i wyobrażenia tuż przed snem połączyły się w jedną całość. Zacznijmy wspólną opowieść na przykład tak – Dawno, dawno temu liście na drzewach najpierw zmieniły kolory, a potem zaczęły wyrastać im skrzydełka i dzióbki.  Teraz pozwólmy, by nasza pociecha wymyśliła dalszą część historii. I tak każdy po kolei dokłada swój kawałek do tej wspólnej jesiennej opowieści. Ważne jest, by każda część historii odnosiła się do poprzedniej i nawiązywała do wcześniej poruszanych wątków.