Powierzenie swojego dziecka w ręce nawet najcieplejszych, najlepiej wykształconych pedagogów przedszkolnych bywa dla dziecka i rodzica trudnym przeżyciem. Jednak korzyści wynikające z pójścia do przedszkola najczęściej wynagradzają trud rozstania. Warto więc zastanowić się, co przedszkole daje dziecku, dlaczego tak trudno  się rozstać, i jak sobie z tym trudem mają poradzić dzieci i rodzice.

PRZEDSZKOLE JAKO KATALIZATOR
Przedszkole wywiera nieoceniony wpływ na rozwój dziecka. Siłę jego oddziaływania można porównać do katalizatora wyzwalającego „uśpione” reakcje w związkach chemicznych, ponieważ środowisko przedszkolne:

• Przygotowuje dziecko do pójścia do szkoły
• Inspiruje dziecko do bycia bardziej samodzielnym
• Pozytywnie wpływa na rozwój motoryczny dziecka
• Kształtuje i rozwija chłonny i elastyczny umysł dziecka
• Uczestnictwo w nim jest jednym z poważnych kroków w dorosłość
• Stwarza dziecku okazję do poznawania świata, zdobywania wiedzy
• Dziecko pod jego wpływem uczy się czerpać radość z relacji z dorosłymi i rówieśnikami, poznaje reguły rządzące życiem społecznym

PERSPEKTYWA DZIECKA
Pójście do przedszkola jest dla dziecka poważną zmianą. Zmieniają się ludzie, otoczenie, zabawki, zasady, rytm dnia, jedzenie. Część dzieci po raz pierwszy na poważnie spotyka się z małymi, krzyczącymi, i zachowującymi się zupełnie inaczej niż dorośli istotami, czyli ze swoim rówieśnikami. To wszystko czasowo zaburza poczucie bezpieczeństwa dziecka. Żeby lepiej to zrozumieć można sobie wyobrazić, że zmieniliśmy pracę, w ramach niej zaś stanowisko. Nie znamy jeszcze współpracowników, zwyczajów panujących w nowej firmie, otoczenia, zakresu naszych obowiązków. W takich okolicznościach nie rozpiera nas najczęściej entuzjazm i radość. Może zaś wypełniać niepokój, smutek po tym, co bezpowrotnie za nami, ale też ciekawość. W okresie zmiany możemy być bardziej niż zwykle niecierpliwi i podirytowani. Każda tak radykalna zmiana wymaga po prostu czasu na przystosowanie się i odnalezienie w nowym środowisku.

PERSPEKTYWA RODZICA
Rodzice przedszkolaka również mogą przeżywać trudne chwile. Często po raz pierwszy oddają swoją pociechę w „cudze” ręce. Chcąc nie chcąc muszą zaufać innym. Obawiają się czy dziecku nie stanie się krzywda, niepokoją się jak ich maluch poradzi sobie w nowym środowisku. Martwią się, że ukochane dziecko będzie płakać, poczuje się samotne i odrzucone. Obawy opiekunów często dotyczą również bycia ocenionym jako rodzic. W końcu po raz pierwszy specjalista od dzieci (wychowawczyni) będzie obcował z ich maluchem. „A może się okaże, że mojemu dziecku jest lepiej w przedszkolu niż w domu?” – zapytują inni. Pójście do przedszkola wymaga również od mamy i taty zmiany trybu lub zwyczajów dnia codziennego. Sami widzicie, drodzy Rodzice, że to twardy orzech do zgryzienia.

ZBROJA CIERPLIWOŚCI
Na odnalezienie się w nowej sytuacji warto dać sobie kilka tygodni. Proszę również pamiętać (i się nie zniechęcać, bo to normalne), jeśli w poniedziałki (po weekendzie spędzonym z ukochanymi rodzicami) i po chorobie, dziecku będzie trudno się rozstać, i nie będzie chciało iść do przedszkola.
Z najlepszymi życzeniami dla Was i Waszych przedszkolaków

czytaj więcej »