Dzieci z reguły bardzo chętnie piją soki. Może dotyczy to w mniejszym stopniu niemowląt karmionych piersią, dla których często smak soku za bardzo odbiega od pokarmu mamy. Dzieci karmione sztucznymi mieszankami mogą otrzymywać soki od piątego miesiąca życia. Karmionym piersią, jeśli zechcą, zaleca się je podawać dwa miesiące później. Zaletą soków jest bogactwo witamin i flawonoidów działających przeciwzapalnie i uszczelniających naczynia.

Soki przecierowe zawierają dodatkowo błonnik wpływający korzystnie na trawienie. Jednak podawane w nadmiarze osłabiają apetyt, tuczą, mogą podrażniać przewód pokarmowy, rozluźniać stolce. Jeśli są podawane bezpośrednio przed snem mogą powodować próchnicę. Dla najmłodszych dzieci należy wybierać soki nie zawierające dodatkowego cukru, pasteryzowane, o przebadanym składzie. Są one wolne od metali ciężkich, azotanów, pestycydów, pleśni i grzybów.

Przygotowywane w domu kompoty również mają swoje zalety. Są delikatne, pozbawione konserwantów i sztucznych barwników. Jednak ich wadą jest brak witamin, które są niszczone podczas gotowania oraz skłonność do szybkiej fermentacji, przez co nie nadają się do picia w podróży. Warto też ograniczać, lub nie dodawać do nich cukru.

Naturalna herbata w zasadzie zupełnie nie nadaje się dla dzieci. Zawiera substancje niepotrzebnie pobudzające układ nerwowy dziecka (teina, kofeina), utrudnia wchłanianie  wit. C i żelaza oraz hamuje przyswajanie wapnia. Polecić można dla dzieci jedynie herbatki ziołowe. Dla niemowląt rozpuszczalne, gotowe, przeznaczone dla odpowiedniego wieku  (nie stosować zbyt stężonych, żeby nie przyzwyczajać do słodkiego smaku). Dzieciom starszym poleca się herbatki owocowe parzone, o zróżnicowanym składzie (aronia, tarnina, głóg, dzika róża, jagody, jarzębina, porzeczki, maliny, jabłka, hibiskus, mięta, lipa, rumianek oraz naturalny cukier- lukrecja). Niektóre mieszanki w saszetkach bywają słodzone aspartamem, którego nie podajemy dzieciom.

Mleko i jego niektóre przetwory to też płyny. Są one bardzo wartościowe, bogate
w witaminy i minerały, ale wysokokaloryczne, więc w dużej ilości tuczą. Traktujmy je, raczej jako posiłek.

A co z colą?

Słodkie napoje gazowane nie są zalecane dla nikogo. Są bardzo kaloryczne, a więc tuczące, podrażniają śluzówkę żołądka, także pobudzają dodatkowo apetyt. Cola zawiera także wyciąg z orzeszków cola, który działa jak kofeina. Dorośli mogą je pić w rozsądnych ilościach i obok innych napojów, natomiast dzieci nie powinny przyzwyczajać się do ich smaku. Na niektórych działa on jak narkotyk: dzień bez coli, czy innego słodkiego napoju gazowanego to dzień stracony. Nasze dziecko będzie nam wdzięczne przez całe życie, jeśli nie damy mu poznać tego smaku w dzieciństwie.

Dzieci starsze z reguły same potrafią regulować zapotrzebowanie na płyny. Sięgają po napoje, gdy jest gorąco lub podczas zwiększonego wysiłku fizycznego. Niemowlę jednak nie ma dostępu do lodówki, więc naszą rolą jest zadbanie o jego nawodnienie. Poza stanami patologicznymi jak gorączka czy biegunka, musimy je obserwować nie dopuszczając do objawów odwodnienia. Pierwszym sygnałem będzie bardziej intensywny kolor moczu, a także zmniejszenie liczby zmoczonych pieluszek. Nie czekajmy aż śluzówki zrobią się suche a ciemiączko zapadnięte.