Alergii nie da się wyleczyć, ale prawidłowe leczenie w specjalistycznej poradni alergologicznej pozwala na kontrolowanie choroby i doraźne znoszenie objawów.
 
Jak minimalizować wystąpienie alergii?
Znajomość cyklu życia roślin produkujących pyłek pozwala precyzyjnie określić czas i stopień narażenia na alergeny, i odpowiednio wcześnie zastosować działanie profilaktyczne jako podstawową metodę leczenia alergii wziewnej. Komunikaty nadawane w prasie, radiu i telewizji o stężeniach pyłków w danych regionach kraju są bardzo ważne dla planowania wyjazdów, wakacji itp., jak również dla planowania zmiany strefy klimatycznej w okresach pylenia uczulającej rośliny, np. wyjazd w góry lub nad morze. Jeżeli wyjazd jest niemożliwy poza strefą pylenia uczulającej rośliny, należy zredukować narażenie na działanie pyłków poprzez ograniczenie wychodzenia na powietrze w słoneczne i wietrzne dni. W czasie jazdy samochodem pamiętać należy o zamykaniu okien. Częste, dokładne mycie twarzy, rąk, płukanie jamy ustnej wodą, jamy nosowej np. preparatami wody morskiej, oczu wodą destylowaną lub solą fizjologiczną, w stopniu znaczącym ograniczy dostęp alergenów do śluzówek dróg oddechowych.

Leczenie farmakologiczne alergii ma na celu zablokowanie wydzielania mediatorów reakcji alergicznej przez komórki tuczne układu oddechowego. W przypadku znanego czynnika alergicznego leczenie należy wprowadzić na około 2 tyg. przed spodziewanym okresem pylenia. Specjaliści alergolodzy na podstawie badań szczegółowych – testów skórnych, badania poziomu swoistych IgE i dodatkowych badań krwi, a przede wszystkim wywiadu i oceny stanu klinicznego planują proces leczenia pacjentów z alergią.
Ważnym jest by stosowanie innych leków niż zalecone przez lekarza prowadzącego np. leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych dostępnych bez recepty konsultować z lekarzem. Za bezpieczne dla alergików uznane są preparaty paracetamolu (patrz: paracetamol). Pamiętać należy iż niektóre leki nasilają objawy alergii, a salicylany mogą wywołać napad astmy oskrzelowej.

W leczeniu alergii wykorzystywane są następujące grupy leków:

Leki przeciwhistaminowe
Chociaż w patogenezie objawów reakcji alergicznej bierze udział wiele mediatorów to histamina jest najważniejsza z nich. Mechanizm działania leków przeciwhistaminowych polega na blokowaniu receptora histaminowego H1 dla uwolnionej z komórek tucznych histaminy. W ten sposób wpływają na zmniejszenie nasilenia objawów reakcji alergicznej. Udowodniono, że długotrwałe podawanie leków przeciwhistaminowych jest skuteczniejsze niż ich doraźne podawanie. Leki przeciwhistaminowe II generacji mają szybki początek działania i w porównaniu z lekami I generacji rzadko wywołują działanie sedacyjne (nadmierna senność). Leki przeciwhistaminowe stosowane są również w postaci kropli do nosa i oczu jako miejscowe leczenie alergii.

Glikokortykosteroidy
Hamują alergiczny odczyn zapalany spowodowany przez gromadzenie się pobudzonych komórek zapalnych, które uwalniają mediatory i cytokiny.
Zalecane jest stosowanie miejscowe leków, czyli wziewne lub w postaci kropli lub aerosolu do nosa czy kropli do oczu. Miejscowe stosowanie glikokortykosterydów daje duże stężenie leku działającego na receptory w błonach śluzowych oraz minimalne ryzyko ogólnoustrojowych działań ubocznych.
Glikokortykoteidy stosowane są ogólnoustrojowo w przypadkach wyjątkowych o ciężkim przebiegu klinicznym choroby alergicznej lub w przebiegu ostrego zapalenia alergicznego krtani przebiegającego z dusznością , napadzie astmy nie reagującym na leczenie miejscowe.

Leki obkurczające naczynia błon śluzowych
Leki te powodują skurcz naczyń poprzez wpływ na receptory α1- adrenergiczne i α2- adrenergiczne.
Hamują wysięk do tkanek, zmniejszają w ten sposób obrzęk śluzówek. Leki te stosowane mogą być ogólnoustrojowo i donosowo. Często w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi lub sterydowymi.

Leki rozkurczające oskrzela
β2-mimetyki są lekami rozszerzającymi oskrzela poprzez rozkurcz mięśni gładkich ścian dróg oddechowych, zwiększają oczyszczanie rzęskowo-śluzowe, zmniejszają przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych. Najlepiej stosować je wziewnie, co pozawala na szybsze uzyskanie rozszerzenia oskrzeli i zmniejszenie negatywnych reakcji sercowo-naczyniowych (tachykardia, drżenie mięśni, niepokój) niż w przypadku podania leku doustnie lub dożylnie.

Leki przeciwleukotrienowe
Jest to nowa grupa leków przeciwalergicznych, należą do niej antagoniści receptora leukotrienów cysteinowych typu 1. Kliniczne efekty działania leków przeciwleukotreinowych ujawniają się po upływie kilku godzin lub nawet dni do ich pierwszego zastosowania. Uważa się je za leki kontrolujące chorobę.

Immunoterapia swoista
Polega na wstrzykiwaniu wyciągów swoistych alergenów podskórnie. Skuteczność jej jest porównywalna ze stosowaniem leczenia farmakologicznego lekami antyhistaminowymi i glikokortykoteidami.